Түрікше мәтін
69) Ebû Hanîfe etkisinden söz edilebilir. Nitekim Ebû Hanîfe‟nin, “Biz bir meseleyi diğerine, Kitap ve sünnete ya da ümmetin ittifakında mevcut bir asla dayandırarak kıyas ediyoruz ve ictihadımızı da mevcut esaslara tabi olmaya önem vererek yapıyoruz” (Mekkî, Menâkıbu Ebî Hanife I-II, Beyrut 1981, I, 74; Önder, “Ġstihsan Kavramının Ortaya ÇıkıĢı”, ĠHAD, sy. 7, Nisan 2006 (s. 181-208), s. 196) sözüyle benzerliği dikkat çekicidir. 3 Burada Mâtürîdî‟nin tasavvufla iliĢkisinden bahsetmek gerekirse, kelam düĢüncesinde sûfî yöntemden tamamen farklı bir yöntem kullandığı ve bazı bâtınî düĢünceleri tenkit ettiği bilinmekle birlikte, özel yaĢamında ve çevresinde zühd v