Түрікше мәтін
İmadüddin Ahmed Haydar, (Beyrut: Müessesetü’l-Kütübi’s-Sekafiyye, 1986/1407), 388-396; Sa‘düddîn Mes‘ûd b. Fahreddîn Ömer b. Burhâniddîn Abdillâh et-Teftâzânî, Şerhu’l-makāsıd, thk. İbrahim Şemseddin (Beyrut: Daru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 2011), 3: 463; Ebü’l-Hasen Alî b. Muhammed b. Alî es-Seyyid eşŞerîf el-Cürcânî, Şerhu’l-mevâkıf, (Beyrut: Daru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 2012), 8: 364-366; Bekir Topaloğlu-İlyas Çelebi, “Esmâ ve ahkâm”, Kelâm Terimleri Sözlüğü, 4. Baskı, (İstanbul: İsam Yayınları, 2015), 83. 1 ESMÂ-AHKÂM (VA‘ÎD) MESELESİ VE EBÛ MANSÛR EL-MÂTÜRÎDÎ İLE HÂKİM EL-CÜȘEMÎ’NİN GÖRÜȘLERİNİN MUKAYESESİ sorusuyla gündeme gelmiştir.5 Buna göre va‘îd, esmâ ve ahkâm kapsamında en fazla öne çıka