Түрікше мәтін
17 Ebû Mansûr Abdülkâhir b. Tâhir el-Bağdâdî, Usûlü’d-Dîn, Dâru’l-Âfâki’l-Cedîde, Beyrut 1981, s. 271. 18 Bkz.: el-Cürcânî, Şerhü’l-Mevâkıf, VIII/378-379. Ehl-i Sünnet imametin daha çok pratik fayda ve işleviyle ilgilenmiş olmakla birlikte et-Teftazânî (ö. 792/1390) imam nasbının Sünnîler nezdinde 129 bekası ve salahı için gerekli gören Sünnî kelam ve fıkıh uleması, Şia’nın aksine imam (halife) nasbetme yönteminin nassa değil ihtiyara (seçim), dolayısıyla ictihada dayalı olduğu fikrini benimsemiştir. Bu bağlamda Sünnî âlimler ilk dört halifenin belirlenişindeki tarihsel tecrübeyi dikkate alarak imam/halife tayininde seçim ve ahd (istihlaf) olmak üzere iki temel usulden söz etmişl