Түрікше мәтін
Dolayısıyla Mu’tezilî düşünürler, Allah’ın zâtı’yla kâim ezelî sıfatlar kabul edenleri, Hıristiyanların teslis yanlışına düşmekle suçlamışlardır. 7 Çünkü Vâsıl’a göre bu sıfatların kabulü, iki kadîm varlığın veya iki ezelî ilahın varlığı anlamına gelmektedir. Bu da beraberinde kadîm varlıkların çokluğu (taaddüd-ü kudemâ) fikrini getirmektedir. 8 Ebû Huzeyl el-Allâf (ö. 235/849) ve Nazzâm (ö. 231/845), Vâsıl b. Atâ’dan sıfatların nefyi görüşünü; Dırâr b. Amr (190/805) ve Hüseyin b. Muhammed Neccâr'dan (230/845) da sıfatları selbî yolla izah etmeyi felsefelerine alarak sıfatlar konusunda kendilerine özgü bir paradigma oluşturmuşlardır. 9 Allâf ve Nazzâm, sıfatları ayrı bir hakikat kabul etmeme