Түрікше мәтін
r” kaziyyesinden örfe geçiş mezhep-aidiyetinden Türk çabalarına1, Müslümanlığı tartışmalarına, Abdülhamid idaresinde müşahhaslaşan iktidar/padişah/halife iradesine karşı çıkışa2 kadar uzanan birçok tartışmanın merkezinde yer almaktır. Modernleşmenin icbar ve icapları muvacehesinden mevcut durumu aşma ve modernleşmeyi kolaylaştırma adına, Ebû Hanîfe’nin referans olarak kullanıldığı birçok alan vardır.3 vurgulanmıştır. Birinci imamın Ebû Hanîfe, ikincisinin İmâm Mâturîdî olduğu vurgulanarak, Ehl-i Sünnet’in itikadî çerçevesi, İmâm-ı A’zam’a nispet edilmektedir: “İmâm-ı A’zam (r.a) yalnız hükümlerin fürû’unda değil, selamete ermemiz için itikad ve amel konusunda da kendisine uyacağımız en büyü