Түрікше мәтін
2/320-321). Buradan Mâtürîdî’nin havâtır kavramına daha geniş bir rol biçtiği anlaşılmaktadır. Havâtır onun sisteminde insanın kendini tanımasından, varlık hallerini araştırmasına bu anlamda insana, evrene ve Tanrı’ya ilişkin küllî tasavvurlar ve bakış açıları edinmesine aracılık eden bir içsel ve tabiî soruşturma hüviyetine bürünmektedir. Dahası Mâtürîdî insanın havâtır sayesinde tanıma ve bilme konusundaki içsel muharriklere yani yaratılışına bu amaçla yerleştirilen fıtrî dinamiklere karşı koyamadığını düşünmektedir. İnsanın havâtır sâikiyle yöneldiği içsel sorgulamaları eserlerinde örneklerle anlatarak ayrıntılı ve farazî diyaloglara yer veren İmam Mâtürîdî’ye