Түрікше мәтін
333/944) dini bilgiyi amelî ve itikadî olmak üzere iki kısma ayırmıştır. Vahiy amelî bilginin, akıl ise itikadî bilginin kaynağıdır. Akıl, kendisini yoktan var eden bir yüce yaratıcı fikrini kendi başına idrak edebilir.23 Duyu ve gözlem geçerli bir bilgi kaynağıdır. Bunu gerçekleştirecek ve verileri test edecek olan akıldır. Nitekim iman ancak akıl sahiplerine yönelik bir hitaptır. İmanı anlamak ve ondan sorumlu olmak için akıl sahibi olmalıdır.24 Tevhid ve küfür gibi iman konularının fıtrî yanı vardır. Bunlar insanlar nezdinde Kâdî Abdülcebbar, (t.y.). el-Müğnî fî ebvâb’i-tevhîd ve’l-adl –el-fıraku gayri’l-İslâmiyye–, thk. Mahmud Muhammed Kâsım, y.y., c. VI, s. 187. 19 Evkuran, Ahlak., s. 2