Түрікше мәтін
emsilcileri olan Mu„tezilî düĢünüme daha yakın bir duruĢ sergiler gözükürken, EĢ„arîlik kelâmcılarının kelâmî söylemlerinin, bu arada kaza ve kader telakkilerinin, son tahlilde onları cebre ve edilgenliğe götürdüğünü ve onların cebrî anlayıĢı daha inceltilmiĢ soyut bir hale soktuklarını söylemek mümkündür. Dolayısıyla, EĢ„arîlik insanın yaratıcılığı, üretkenliği ve sorumluluğunu sağlam temellere dayandırarak açıklamakta zorlanmakta ve naslara aykırı bir teolojik dünya görüĢüne kaymaktadır. Mâturîdilik ise, insana bir ölçüde istenç, seçim, beğenme ve tercih etme gücü tanımakta, ancak eylemlerin yaratımını son tahlilde Tanrı‟ya bırakmaktadır. Ebû Hanîfe‟nin söylemine göre, dıĢ âlemde her Ģey v