Түрікше мәтін
Kırk beş yılı aşkın bir süre hadislerin tedvîniyle meşgul olduğu bilinir.16 Ebû Ḥanîfe (ö. 150/767), Evzâ ̔î (ö. 157/774), Leys b. Ṣa ̔d (ö. 175/791), Mâlik b. Enes (ö. 179/795), Ebû Yûsuf (ö. 182/798), Muhammed b. Ḥasan eş-Şeybânî (ö. 189/805), Şâfî ̔î (ö. 204/820), Ahmed b. Hanbel (ö. 241/855) gibi pek çok İslâm âlimi gerek rivâyet gerekse uygulamada sünnet ve sünnet olmayan uygulamaları birbirinden ayırt etme gayreti içinde olmuştur. Kur’ân ayetleri yanı sıra hadîslerle istinbâtı konu edinmiştir. Nitekim Şâfi ̔î, er-Risâle adlı eserinde Hz. Peygamberin (a.s) sünnetini teorik olarak tespit ederken Mâlik, Medine ehlinin uygulamalarını esas kabul etmiştir. Ebû Hanîfe ise pratik hayatta gördü