Түрікше мәтін
ne kadar o, bir deyim olarak bu şekliyle zikretmemişse de onun ikinci tür vahiy için “risâlet veya ilhâm” tabirlerini kullanması, “vahy-i gayri metlüv” kavramının eş-Şafiî’nin zihninde mevcut olduğunu söyleyebilmemize imkân tanımaktadır. Bk. Ebû Abdillah Muhammed b. İdris b. Abbâs eş-Şafiî, el-Ümm (Kahire: Dârü’l-Vefa, 1422/2001), 5/127-128. el-Kıyâmet 75/19. Ebû Mansûr Muhammed b. Muhammed b. Mahmûd el-Mâtürîdî, Te’vilâtü’l-Kur’ân, thk. Mecdî Basellûm (Beyrut: Dârü’l-Kütübü’l-İlmiyye, 1426/2005), 9/141. Allah’ın bu tarzdaki tebliği peygamberlere has olmayıp Mûsâ’nın annesi ve havariler gibi dilediği insanın kalbine ilham vermesini de kapsar. Bk. el-Kasas 28/7; el-Mâide 5/111. Yûsuf 12/4-5;