Түрікше мәтін
etmektedir: Yahudiler, neshi bir şeyi sonradan fark edip önceki karardan dönme anlamına (bedâ) gel- diğini kabul ederek şeriatın ve kurallarının neshini kabul etmiyorlardı. Bu, onların nesih ve kıymeti hakkındaki cehaletlerinin bir sonucuydu. Neshin ne olduğunu bilmiş olsalardı şeriatın ve hükümlerin neshini yok saymazlardı. Zîra nesih, bir hükmün belli bir zamanla mukayyet olmasının beyanıdır. Bunda bedâ olmadığı gibi önceki hükümle çelişki de söz konusu değildir. Bilakis bu, geçerliliği sona eren bir hükmün yerine yeni bir hüküm koymak demektir. Bkz.: el-Mâtürîdî, Te’vîlâtü Ehli’s-Sünne,