Түрк тилиндеги текст
403/1013), Cüveynî (öl. 478/1085), Gazzâlî (öl. 505/1111), Şehristânî (öl. 548/1153) ve Seyfeddin Âmidî (öl. 631/1233) gibi Eş’arî kelamcıların, imanı kalbin tasdiki olarak benimsedikleri bilinmektedir. (Eş’arî, 2005: 137). Cehm b. Safvan (öl. 128/745)’ın kurucusu olduğu Cehmiyye ise imanın marifet olduğunu savunmuştur. (Eş’arî, 2005: 137, 229; Şehristânî, 2011: 85). Mürcie ve Kerrâmiyye ekollerine göre iman dilin ikrarından ibarettir. (Eş’arî, 2005: 137-144). Hanefî fıkıhçılarının konuya ilişkin görüşlerine bakıldığında ise onların iman için hem tasdiki hem de ikrarı benimsedikleri görülmektedir. Ebû Hanîfe (öl. 150/767), Ebu’l-Usr el-Pezdevî (öl. 482/1089), Serahsî