Түрк тилиндеги текст
Dolayısıyla Hanefîler’in çoğunluğuna göre mücmel lafızdaki kapalılık ancak o lafzın beyan eden harici bir nakil ile giderilebilir iken hafî ve müşkil lafızdaki kapalılık bu kapalılığı ortadan kaldıran harici nakli bir delil olmadan akıl ile de giderilebilir. Semerkandî, kapalılığı bakımından lafızları hafî, müşkil, mücmel ve müteşâbih olmak üzere dört gruba ayırmış olsa da hüküm açısından bu Debûsî, Taḳvîm, 1: 274 Ebu Mansur Muhammed b. Muhammed b. Mahmud el-Mâtürîdî, Te’vîlâtü ehli’s sünnet, thk. Mecdi Baslum (Lübnan: Daru’l-Kütübü’l-İlmiyye 2005), 1: 349 15 16 47 lafızları iki gruba ayırmıştır. O, hafî, müşkil ve mücmel lafzı ayrı ayrı değerlendirmekle beraber hüküm açısından bu üç lafz