Ubeydullah b. Muhammed es-Semerkandî'a Göre Akıl ve Nakil

n örf ve yerel uygulamalar, rey ve ictihâd, ıstıslâh (toplumsal ve ferdî menfaatler), sedd-i zerâî‘ (kötülüğe sebep olan vasıtaları önleme) gibi ek bazı deliller5 de gündeme gelmeye başlamıştır. Bu delillerden hangisine öncelik verileceği, bunların birbirlerine karşı konumu gibi hususlar, aynı meselede değişik görüşlerin ve dolayısıyla bazı belirli isimler etrafında farklı grupların ortaya çıkmasına neden olmuştur. 4 5 Bu bağlamda Hâricî âlim Sâlim b. Zekvân’ın (ö. 100/718 civârı) Kitâbu’s-sîre’si, Hasan b. Muhammed b. el-Hanefiyye’nin (100/718) Kitâbu’l-ircâ’sı ve özellikle de Ebû Hanîfe’nin (150/767) el-Fıkhu’l-Ekber, el-Fıkhu’l-Ebsat, el-‘Âlim ve’l-Müte‘allim, er-Risâle ve elVasiyye gi