Ubeydullah b. Muhammed es-Semerkandî'a Göre Akıl ve Nakil

ezîd’in veliahtlığını bu şekilde halka kerhen kabul ettirmiş olması bir delil teşkil ediyormuş gibi olsa da Muâviye’nin, Yezîd’i veliaht tayin etmesinin sebebi sadece halkın fiilî bir teşebbüste bulunmaması değildir. Bu 18 İbn Kuteybe, Halifeler ve Siyaset, 193-197. Kaynaklarda Ziyâd b. Ubeyd; Ziyâd b. Ebîhi, Ziyâd b. Sümeyye, Ziyâd b. Ebî Süfyân diye de isimlendirilmektedir. 20 Kapar, Halifeliğin Emevîlere Geçişi ve Verasete Dönüşmesi, 53. 21 Bk. Ali b. Ebi’l-Kerem İbnü’l-Esîr el-Cezerî, el-Kâmil fi’t-târîḫ, thk. Ebü’l-Fidâ Abdullah el-Kâdî (Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1987), 3: 349-350. 22 Muhammed b. Cerîr et-Taberî, Târîḫu’t-Ṭaberî târiḫu’r-rusûl ve’l-mülûk, 2. Baskı, thk. Muhamme