Түрк тилиндеги текст
İbn Useymîn, haberî sıfatları beşerî dilde uzuv çağrışımı yapan ancak Allah’a nispet edildiğinde mahiyeti bilinemeyen vasıflar olarak tanımlamaktadır. Müellif, bu sıfatları mutlak müteşâbih olarak kabul etmemekte; bunun yerine onları “meçhûl-ma‘lûm” kavramsallaştırmasıyla açıklamaktadır. Bu yaklaşıma göre anlamsal açıdan ma‘lûmluk; sıfatların dilsel manalarının, yani gülmek veya el gibi kavramların ne ifade ettiğinin, akıl ve lisan yoluyla bilinmesidir. Aksi takdirde Allah’ın, anlaşılmayan bir dille hitap etmesi beyan ilkesine aykırı olurdu. Mahiyet açısından meçhullük, bu sıfatların Allah’ın zatında nasıl bir gerçekliğe tekabül ettiği ve hakikatinin insan idrakinin dışında olmasıdır. Müelli