Türk dilindäki tekst
nun bu verili niteliğine dikkat çeken Mâtürîdî şu ifadeleriyle esasında insanın kendisini, düşünmekten ve varlığının anlamına dair sorgulamalardan alıkoyamadığına vurgu yapmaktadır: “İnsan, kendi varlığının hallerini araştırmayı ihmal etmesine müsaade etmeyecek bazı içsel sorgulamalardan (havâtır) uzak kalamamaktadır.”1 1 Mâtürîdî, Kitâbü’t-Tevhîd (nşr. Bekir Topaloğlu-Muhammed Aruçi), Ankara: İMAM MÂTÜRÎDÎ’NİN İNSAN TASAVVURU ÜZERİNE BİR İNCELEME • 201 Bu bağlamda Mâtürîdî, kendi varlığına ilişkin anlam arayışı içinde olan her insanın kendisine soracağı ya da sorması gerektiğini düşündüğü şu sorularla meseleye daha somut bir hüviyet kazandırmaktadır: “Ben kimim? Niçin varım? Kendi kendi