Türk dilindäki tekst
fıkhın merkezde olduğu daha akılcı bir düşünce geleneğinden, Batı’da ise hadis ve fıkhın ön planda olduğu daha gelenekçi bir yaklaşım biçiminden söz etmek mümkündür. 9 Bu durum en net bir şekilde Şihâbuddîn b. Bahâ’uddîn Mercânî (ö.1306/1889) tarafından dile getirilmiştir. O, Irak Hanefîlerinin hepsinin itikatta Tahâvî’yi imam kabul ettiklerini, Mâverâünnehir Hanefîlerinin ise Tahâvî ile aynı dönemde yaşayan Ebû Mansûr el-Mâturîdî’yi imam kabul ettiklerini belirtmiştir. Bkz. Şihâbuddîn b. Bahâ’uddîn Mercânî, Hâşiye ‘alâ Şerhi’l-Celâl li’l-‘Aka’idi’l-‘Adudiyye, y.y.: Matba‘ai Âmire, 1317, I/35. 10 Ebû Ca‘fer Ahmed b. Muhammed el-Ezdî et-Tahâvî (ö.321/933), Usûlu’l-‘Akîdeti'l-İslâmiyye, Beyrut