Türk dilindäki tekst
Weiss, Leiden 2002, 263. 8 Sadruddîn Ebû’l-Hasan ‘Alî b. Nâsır el-Hüseyni (ö.622/1225), Ahbâru’d-Devleti’sSelçûkiyye, çev. Necati Lügal, Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları, 1999, s. 2; Muhammed b. Alî b. Süleymân er-Râvendî (ö.604/1207), Râhatu’s-Sudûr ve Âyâtu’s-Surûr, çev. Ahmed Ateş, Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları, 1999, s. 18. HADİSÇİ HANEFİLİK VE OSMANLI’YA İNTİKALİ 1113 coğrafyanın tesirine bağlı olarak iki farklı bakış açısı gelişti. Doğu’da, yani Mâverâünnehir bölgesindeki Sünnî Hanefîler Ebû Mansûr el-Mâturîdî’yi, Batı’da, yani Irak, Şam ve Mısır coğrafyasındaki Hanefîler ise Ebû Ca‘fer et-Tahâvî’yi itikatta imam olarak benimsediler.9 Aslında temel inanç esaslar