Türk dilindäki tekst
429/1038) de ihve-i selâse meselesine el-Farķ beyne Fırak‘ında yer vermez. Bu durum anlatının sıhhati hakkında bizi düşündürse de Allah fiillerinde iradi midir (?) O, dilediğini yapar mı yoksa o da fiillerinde bazı şeyleri hesaba katmak zorunda mıdır (?) temelindeki sorun alanına katkı sağlar. Mezhepler tarihine ilişkin eserinde yer vermemesine karşın, anlatıya Usulu’d-Din’inde en erken yer veren Abdülkâhir el-Bağdâdî’dir ( Bağdâdî, 1981,151,152). O, “Yaratıcının Adâletinin ve Hikmetinin Açıklanması” bölümünde “Şâyet öldürmeseydi, Allah’ın iman edeceğini bildiği kimsenin canını almasının câiz oluşu” başlığında değerlendirmesidir. O, bu yaklaşımı ile aslında Allah’ın aslah olanı yapmak zorund