Türk dilindäki tekst
ını oluşturan asıllarının mahiyeti hakkında da ihtilafa düşmüşler, bir kısmı onları özellik, bazıları şahıs, diğerleri de sıfat olarak kabul etmişlerdir. Böylelikle sanki onlar, tanrı anlayışlarını bir cevher ve üç özellik veya üç şahıs olarak ifade etmişlerdir. adlı klilliyatı 131 bk. Kiidf Abdülcebbar, Abdullah b. Ahmed, el-Muğnifi ebvabi't-tevhid ve'l'adl (nşr. Tabii Hüseyin- İbrahim MedkUr v. dğr.), Kahire 1382-85/1962-65, V, 8081; a. mlf., Şerhu'l-usüli'l-hamse (nşr. Abdülkenın Osman), Kahire 1384/1965, s. 291. 153 Nestüriyyc mezhebine mensup bazı kimseler asıllardan her birinin hayat ilah olduğunu kabul ederken. diğerleri asılların tek tek düşünüldüğünde hayat sahibi, konuşan ilah