Türk dilindäki tekst
imlendirmesini İmâmiyye-İsnâaşeriyye, Bâtıniyye ve Karâmıta nitelemelerini ise İsmâiliyye için kullanmıştır. Mesela, 41. Fussilet suresinin 47. ayeti münasebetiyle kıyametin ne zaman vuku bulacağı hususunda, “Allah’a iman edip rasullerini tasdik eden yer ve gök ehli kıyametin ne zaman kopacağına dair hiçbir bilgileri olmadığı hususunda icma etmiştir” dedikten sonra, kıyametin vaktini bildikleri iddiasında bulunan Revâfız ve Bâtıniyye’nin bu icmaın dışında kaldığını belirtmiştir. Buna göre Râfızî