Manastırlı İsmail Hakkı'a Göre Haşr ve Neşr

Zekeriyyâ b. Muhammed er-Râzî İbn Fâris, Muʿcemü meḳāyîsi’lluġa (Beyrut: Dârü’l-Fikr, 1979)., 5/153; İbn Manzûr, Lisânü’l-ʿArab., “kbr”, 5/126. Hayrettin Karaman vd., Kur’ân Yolu Meâli (Ankara: Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları, 2020); en-Nûr 24/11. 147 ََْ ُ ُ َْ َ ْ َ ْ َ ْ “ ‫فإذا قامت ُرويدا تكاد تنغ ِرف‬ ‫تنام عن رك ِت شأنها ر‬/ Kendisini büyük gördüğü için uyur. Yavaşça ayağa kalktığında ise neredeyse sendeleyip düşecek” 14 Böylece beyitte; aşırı nazlı oluşu ve rahat bir hayat sürdüğü için işlerini kendisi yapmayan, hizmetçileri olan ve ayağa kalktığında narin yapısı yüzünden ُ َ neredeyse sendeleyecek bir imaj vurgulanmıştır. Yine “‫ ”الك ّبار‬kelimesi “‫”الكبت‬ ْ