Muhammed b. el-Yemân es-Semerkandî'a Göre Hilâfet ve Siyaset

Sahâbeden de âyetlerde durulması uygun olan ya da olmayan yerlerle ilgili rivâyetler nakledilmiştir.1 Bu da vakf ve ibtidâ konusunun Kur’ân’ın inişinden itibaren uygulama düzeyinde bir mevcudiyete sahip olduğunu göstermektedir.2 Kırâat imamlarının yanı sıra müfessirler ve dil âlimleri de belli âyetlerle ilgili vakf ve ibtidâ konusunda görüş beyan etmişlerdir. Hicrî ikinci asrın başlarından itibaren teorik düzeyde ele alınan bu konuya dair 1 2 326 bk. Ebû Ca‘fer Ahmed b. Muhammed en-Nehhâs, el-Kita‘u ve’l-i’tinâf, thk. Abdurrahman b. İbrahim el-Mâtürûdî (Riyad: Dâru ‘Alemi’l-Kutub, 1413), 11-17. Nihat Temel, Kur’an Kıraatında Vakf ve İbtidâ (İstanbul: M.Ü. İlâhiyat Fakültesi Vakfı Yayınlar