Türk dilindäki tekst
duğunda, Îcî (ö. 756/1355) bu ilmi “aklî deliller getirmek ve şüpheleri ortadan kaldırmak suretiyle dinî akideleri ispata güç kazandıran ilim” diye tarif etmiştir.61 Teftâzânî ise (ö. 792/1390) “kesin deliller yoluyla dinî akideleri bilmek” şeklinde tanımlar.62 Bu iki tarif, bizatihi dinî akidelerin63 bu ilmin meselelerinin bir kısmı olduğuna delalet et- mektedir.