Turk tilidagi matn
û Mansur Muhammed el-Mâturîdî ile Ebu’l-Muîn en-Nesefî’nin İman Görüşü tır.6 Bu tanımın dışında imanın şer’î manasına dair farklı tanımlamalar da yapılmıştır. Yapılan bu tanımlamalarda tasdik, ikrar ve amel kavramları belirleyici rol oynamıştır. Bu bağlamda tasdik eylemi kalbe, ikrar dile, amel de organlara atfedilmiştir. Bu tanımlarda ön plana çıkan şey, nassı ve bunu haber vereni kalben doğrulama, bu doğrulamayı dil ile ifade etme ve fiillerle gerçekleştirmedir. İmanın nazarî ve amelî boyutun varlığına işaret eden bu kavramlardan hareketle imanın tanımına yönelik ileri sürülen görüşleri şu şekilde özetlemek mümkündür.7 1. Ebû Hanîfe’ye (ö.150/767) göre iman kalbin tasdiki ve dilin ikrarıd