Turk tilidagi matn
liklerini ortaya koyması açısından, onun, bütün bir kelam geleneğinin kimliğini belirleyen en önemli isim olduğunu vurgular.21 Dolayısıyla bu risâleler, her ne kadar otantikliğine ilişkin birtakım endişeler olsa da22 önemli ölçüde bir sistem düşünürü olarak Ebû Hanîfe’nin yaklaşımını takip edebileceğimiz eserlerdir. Bu itibarla onun bu yönünü yansıtan din, iman ve Allah-insan ilişkisine dair görüşleri genel hatlarıyla ortaya konmaya çalışılacaktır. 15 16 17 18 19 20 21 22 Bk. Ebû Zehra, Ebu Hanife, 16, 18-19. Ebû Hanîfe’nin akâid risalelerindeki plan, Mâtürîdî’nin Kitâbu’t-Tevhîd’inin düzeninde de görüleceği üzere epistemoloji hariç “usûl-i selâse” çerçevesinin birleştirilmiş bir tem