Turk tilidagi matn
âyet ekseninde ruhu, bedenle sınırlı olmayan ve cesedin yok olmasıyla ortadan kaybolmayan; düşünme ve konuşma gibi yetilerin gerçekleşmesini mümkün kılan bir unsur olarak tanımlar.25 Zebîdî (ö. 1205/1791) ise İbnü’l-Arabî’ye (ö. 231/846) atıfla ruhun Kur’an, ferahlık, emir ve nefis gibi farklı anlam alanlarına sahip olduğunu belirtir. 26 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 İbn Hallikân, Vefeyât, 5/173; Zehebî, A‘lâmi’n-nübelâ (Beyrut: Müessesetü’r-Risâle, 1985), 20/155; Daha geniş bilgi için bk. Ömer Nasuhi Bilmen, Büyük Tefsir Tarihi (İstanbul: Semerkand Yayınları, 2014), 1/46; M. Edip Çağmar, “ez-Zemahşerî ve el-Makâmât Adlı Eseri”, Dicle Üniversit