Turk tilidagi matn
51-52. 39 Bkz. Muhammed b. Abdullah İbn Mâlik et-Tâî, Kitâbu’l-Elfâzi’l-Muhatelife fi’l-Me‘ânî’l-Mu’telife, tah. Necât Hasan Abdullah Nevlî, Mekke, Câmi‘atu Ümmi’l-Kurâ, t.y., s. 21. FSM İlmî Araştırmalar İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi, 18 (2021) Güz 458 2.1.2. Terâdüfü Kabul Etmeyen Dilciler 1) İbnü’l-A‘râbî (ö. 231/844)40 2) İbn Kuteybe (ö. 276/889)41 3) Sa‘leb (ö. 291/904)42 4) İbnü’l-Enbârî (ö. 328/940)43 5) İbn Dürüsteveyh (ö. 347/958)44 6) Ebû Ali el-Fârisî (ö. 377/987)45 7) İbn Fâris (ö. 395/1004)46 8) Ebû Hilâl el-Askerî (ö. 400/1009)47 Eski ve yeni âlimlerin bir kısmı, terâdüfü kabul etmeyenlerin azınlık (şâz) olduklarını ve terâdüfü kabul edenlerin, ulemâ