Ubeydullah b. Muhammed es-Semerkandî'a Göre İlâhî Aşkınlık (Tenzîh)

larda bu tartışmada Cehm’in ilahî sıfatları iptal edecek bir konumda olduğu, buna mukabil Mukâtil’in diğer bir aşırı uç olan teşbihe düştüğü nakledilmektedir.12 Mukâtil’in Merv’de ilmî faaliyetlerinin yanı sıra iyi ilişkiler içinde olduğu Emevîlerin Horasan yöneticileri adına diplomatik bazı görevler de ifa ettiği bilinmektedir.13 Emevî idaresinin sonlarına doğru Irak’a giden Mukâtil, Basra’da ve Bağdat’ta yaşadı. Farklı ilim merkezlerinde Atâ b. Ebî Rebâh, İbn Şihâb Zührî, Atıyye Avfî, Sa‘îd Makbürî, Dahhâk b. Müzâhim ve Amr b. Şuayb gibi kimselerden rivayette bulundu. Kendisinden de Şebâbe b. Sevvâr, Hamza b. Ziyâd Tûsî, Hammâd b. Muhammed Fezârî, Ebü’l-Cüneyd Darîr ve Ali b. Ca‘d gibi isi