Turk tilidagi matn
Kur’ân’î delillerin kesinlik veya zan ifade edip etmemesi konusu sadece delâlet yönünden yapılmış bir ihtilaf olarak değerlendirilmelidir. Kur’ân’î delillerin gerek zannî olduğunu kabul eden Fahrettin erRâzî (v.606/1209), Gazâlî (v.505/1111) (Teftazânî (v.793/1390), Kâsım b.Kutluboğa (v.879/1470), İsmail Hakkı İzmirli (v.1946) vb. gibi âlimler ve gerekse onun kesinlik ifade ettiği görüşünde olan Taberî, Ebû’l-Mu’în en-Nesefî (v.508/1115), İbn Teymiyye(v.728/1328, İbnu’l-Kayyım el-Cevziyye(v.751/1350, İbn Hümâm(v.861/1457 vb. gibi âlimler sübutu ile ilgili bir görüşü değil manaya delâleti itibariyle ele almışlardır.19 İtikâdî esasların tespitinde Kur’ân’ın sübutu kati ve manaya delâleti kati