Turk tilidagi matn
yfiyetinin bilinemeyeceğini söylemekten daha mantıklı, yararlı ve İslâm’ın tevhid ilkesine daha uygun düştüğü söylenilebilir (Mâtürîdî, 2005b, 17; Cüveynî, 2010, 51-3; Gazâlî, el-2006, 1: 156-7). İlk devir İslâm âlimlerinin haberî sıfatlar hakkında kanaati, “et-tefvîz maa’ttenzîh” yani Allah’ı şânına uygun olmayacak vasıflardan tenzih etmekle beraber, kendine sıfat olarak zikretmiş olduğu vasıfların hakikatini te’vile girişmemektir. “Tefvîz”, “bilâkeyf” veya “tevakkuf” metodu da denilen bu görüştekilere göre bunlara iman edip te’vîl etmemek esastır (Ebû Hanife, 1981, 51-55; Cüveynî, 1969, 316; Nesefî, 2010, 46). Müteahhirûn denilen sonraki dönem âlimlerin genel anlayışları ise “te’vil maa’t-