النص التركي
321/933) Akîde’si, Hakîm es-Semerkândî’nin (ö. 342/953) es-Sevâdü’l-A’zâm’ı, Ömer en-Nesefî’nin (ö. 537/1142) Akâid’i, Sirâceddîn el-Ûşî’nin (ö. 575/1179) manzum akâid risâlesi Emâlî, İbn Hâcib’in (ö. 646/1248) Akâid’i, Adudüddîn el-Îcî’nin (ö. 756/1355) Akâid’i ve Senûsî’nin Akîde risâleler’i bu doğrultuda telif edilmiş başlıca akâid risâleleri arasında yer almaktadır (Biçer, 2015, 51-59; Kılavuz, 1989, 214-215). Daha sonraki dönemlerde söz konusu risâleler şerh, hâşiye ve ta‘likler yoluyla itikâdî konuların aklî ve naklî delillere başvurularak detaylı bir şekilde tartışıldığı kelâm eserlerine dönüştürülmüştür. Bu şekilde dönüştürülen risâlelerin