النص التركي
EbûMansûr el-Mâturîdî’nin din anlayışında akla yönelik vurgu belirgindir; bununla birlikte onun yaptığı veya yapmak istediği şey, nakli tümüyle dışlayan toptan bir akılcılık değildir. Aynısı EbûHanîfe için de geçerlidir. Onun fıkıh anlayışının diğer fıkıh mezhepleriyle kıyaslandığında daha akılcı olması, nakle yer vermediği veya fıkhi hüküm üretmede hadisleri dikkate almadığı anlamına gelmemektedir. Bunun tersi de aynı ölçüde geçerlidir. Şafii geleneğin hüküm ortaya koyarken rivayetleri akıl yürütmeye öncelemesi mutlak bir nakilcilik faaliyeti veya akıl yürütmeye toptan karşı çıkış niteliği taşımamaktadır. Bu durum Eşarilik bağlamında daha da belirgindir. Eşarilerin, insanın teklifle muhatap