النص التركي
çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiğini ısrarla vurgulamıştır.23 Sıfatları zahiri üzere kabul eden ve tevil ve teşbihten kaçınmaya gayret eden Ashab-ı Hadis ve Ehl-i Sünnet, Kur’an’da ifadesini bulan “Rahman arşa istiva etmiştir” ayetini esas alarak Allah’ın arşta olduğu inancını benimsemiştir.24 19 20 21 22 23 24 Eş’arî, a.g.e., 32-35. a. e., 155. a. e., 157. Nesefî, Tebsıra, I, 216; Ayrıca bkz. Mâtürîdî, Ebû Mansûr Muhammed b. Mahmûd, Kitâbü’t-tevhîd, (thk. Bekir Topaloğlu- Muhammed Aruçi), İsam Yay. Ankara 2003, 115, 116. Şehristânî, el-Milel ve’n-nihal, I, 57. Eş’arî, a.g.e., 290. 250 Ashab-ı Hadis’in tavrı bir dereceye kadar müşahede edilmekle birlikte tevil algılamasını da kab