Türkcə Mətn
Ebû Hanife‟nin tasavvufî anlayıĢını benimsemiĢ olan Muhammed b. Kerrâm‟ın, itikâd boyutunda benimsemiĢ olduğu “iman soyut ikrardır” görüĢünün, temeli Mürcie‟ye dolayısıyla da Ebû Hanife‟ye istinat etmektedir. Ebû Hanife, “Kitâbu‟l-„Âlim ve‟l-Müteallim” isimli eserinde iman konusunu ele alırken ameli imâna dâhil etmemiĢ; ancak bununla birlikte ameli değersiz ve önemsiz de görmemiĢtir. Ebû Hanife, bu eserde Ģöyle demiĢtir: “Mü‟minler, Allah‟a olan imânları sebebiyle namaz kılar, zekât verir, oruç tutar hac eder ve Allah‟ı zikrederler; yoksa ki, bu ibâdetlerinden dolayı Allah‟a imân etmiĢ değillerdir. Ġmân ve ikrâr önce; amel ve edâsı ise sonra gelir.” (Ebû Hanîfe, 1992: 18.) Ebû Hanife‟nin bu