Türkcə Mətn
Bu durum onun sahâbe ve tabiûndan nakledilen kıraatlerin, tefsir için önemli bir kaynak değeri taşıdığını ve onun da tefsirinde bu kaynaklardan istifade ettiğini göstermektedir. Müfessir, kıraatleri naklinde bazen “ ”ﻗﺮءﻭﺍ,“ ”ﻗﺮﺃ ﺑﻌﻀﻬﻢşeklinde belli bir isme nisbet etmeksizin zamirlere atıfta bulunarak nakletmiştir. Bazen Ebû Mansûr Muhammed b. Mahmûd el-Mâtürîdî, Te’vîlâtü ehli’s-sünne, thk. Mecdî Baslûm, (Beyrut: Darü’l-kütübi’l-ilmiyye, 1426/2005), 1: 390. 11 Mâtürîdî, Te’vîlât, 2: 443. 12 Mâtürîdî, Te’vîlât, 2: 444. 13 Mâtürîdî, Te’vîlât, 1: 376. 14 Topaloğlu, “Te’vîlâtü’l-Kur’ân”, 33. 15 el-Kureşî, el-Cevâhiru’l-Mudiyye, 3: 360-361; İbn Kutluboğa, Tâcü’t-Terâcim, 249250; Bağdatlı İs