Türkcə Mətn
lerine izin verdiği peygamberlerin ve diğer sâlih kimselerin, büyük günahı olan müminlerin bağıĢlanması için Allah‘a yalvarıp, yakarmalarıdır, Ģeklinde tanımlanmıĢtır.10 ġefaat kelimesinin sözlük ve terim manasını kısaca ifade ettikten sonra sırasıyla Ebû Hanife‘nin sonra da Ġmam Mâturîdî‘nin Ģefaat meselesine bakıĢını inceleyelim. 1. Ġmam Azam Ebû Hanife‟nin ġefaat AnlayıĢı Ebû Hanife‘nin el-Fıkhu‟l-Ekber ve el-Vasiyye adlı eserleri incelendiğinde bütün peygamberlerin özellikle de Hz. Muhammed (s.a.v.)‘in günahkâr müminlere Ģefaat edeceklerine dair kayıtlar bulunduğu görülecektir. Nitekim Ebû Hanife‘nin el-Fıkhu‟l3 Kâdî Abdülcebbâr, Ebü‘l-Hasan b. Ahmed, ġerhu‟l Usûli‟l-Hamse, nĢr. Ahmed E