Türkcə Mətn
yrut: Dârü’l-‘İlm lil Melâyîn, 20002), 7: 19; Şükrü Özen, “Mâtürîdî”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (Ankara: TDV Yayınları, 2003), 28: 146-151. 3 İbn Kutluboğa, Tâcu’t-terâcim, 250. 4 Adnevî, Ṭabaḳatu’l-müfessîrîn, 69. 5 Zebîdî, Tâcu’l-‘arûs, 7: 456. 6 Geniş bilgi için bk. Celal Kırca, “Mâtürîdî’nin Tefsir, Te’vil Anlayışı ve Metodu”, Ebû Mansûr Semerkandî Mâtürîdî (Kayseri 14 Mart 1986), ed. Ahmet Hulûsi Köker (Kayseri: Erciyes Üniversitesi Matbaası, 1986), 51-69. 753 DİYANET İLMÎ DERGİ 754 · CİLT: 55 · SAYI: 3 · TEMMUZ-AĞUSTOS-EYLÜL 2019 metodolojisinin tatbik edildiği re’y eksenli (dirâyet) özgün bir hüviyette sahiptir. Bu dönemde telif edilen diğer tefsirlerle kıyasland