Türkcə Mətn
Naîm Selmân el-Bedrî, “Ebû Muâz en-Nahvî (v. 211 h.): Ahbâruhû ve Ârâuhû”, Lark li’l-Felsefeti ve’l-Lisâniyyâti ve’lUlûmi’l-İctimâiyyeti 1/12 (2013), 79-109; Adnân Kahtân Abdullâh, “Cühûdü ‘Ebî Muâz en-Nahvî’ es-Sarfiyye: Dirâse fî Dav’i’dDirâsâti’l-Lisâniyyeti’l-Hadîse”, Mecelletü Âdâbi’l-Ferâhîdî 11/38 (2019), 41-59. 5 Özdeş, onun görüşlerine daha ziyade kıraat ihtilaflarından bahsedilen kısımlarda yer verildiğini ve kendisinin meşhur bir dilci olduğunu belirtmiş (Talip Özdeş, İmam Mâturîdî’nin Te’vîlâtu Ehli’s-Sünne Adlı Eserinin Metodolojisi Açısından Tahlil ve Tanıtımı (Kayseri: Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, 1997), 45); İmamoğlu ise onu Mâtürîdî’nin