Türkcə Mətn
Muhammed el-Üstüvâî (432/1041)’nin Kitabu’l-İtikâd’ı ile Ebû Zeyd ed-Debûsî (430/1039)’nin Tahdîdu Edilleti’ş-Şer’ (Takvîmu’l-Edille)’inden de alıntıda bulunan en-Nâsırî’nin, Ebû Hanîfe’ye nispet edilen el-Alim ve’l-Müteallim ile el-Fıkhu’l-Ekber’in Ebû Muti’ el-Belhî rivayetini kullandığını da görmekteyiz. Mâturîdî’den övgüyle bahseden ve ona onlarca kez atıfta bulunan en-Nâsırî, onun Kitabu’t-Tevhid’inden haberdar olmakla birlikte20 hiç alıntı yapmazken Tevilât’ını ise başvuracağı kaynakları arasında sayarak21 ismini birkaç kez zikredip alıntılarda bulunmaktadır22. Bu açıdan en-Nâsırî’nin diğer el-Akîde şarihlerinin tamamı gibi Mâturîdî’yi Tevilât’ı hariç kendi eserlerinden değil sonraki e