Türkcə Mətn
a‘niyle uğraşmalarını, insanları şaşkınlığa sürüklemelerini, mücerret akılla hüküm verme çabalarını ve ayet ve hadislerden ziyade filozofların sözlerine dalmalarını saymıştır. Mevzuatla ilgili çalışmalarıyla bilinen el-Kārî’nin, yazdığı eser ve şerhlerde kullandığı rivayetlerin mahiyeti önemlidir. Zira onun paradoksal biçimde güncel sem‘îyyat konularında zayıf ve kaynaklarda yer almayan rivayetler kullandığı görülmektedir. Bunun selefe olan itimadından kaynaklandığı ve siyasî ve toplumsal konularda âhâd hadisleri delil kabul etmezken itikâdî konularda caiz gördüğü anlaşılmaktadır. O, bazen rivayetler naklederken kendisinden beklenen -hadisçi kimliğiyle mutabık- hassasiyeti göstermemiştir. Ha