Türkcə Mətn
zikredildiğinde bilimler skalasındaki bir ilmî disiplin olarak ona dair fıkıhla ilişkili bir intiba oluşmaktadır.4 Hâlbuki 1 2 3 4 Ebû Abdillâh Muhammed b. İsmail Buhârî, Ṣaḥîḥu’l-Buhârî (Dımaşk: Dâru Ibni Kesîr, 1423/2002), Buhârî, “Vudû’”, 10 (No. 143). Buhârî, “İlim” 17 (No. 75); a. mlf., “Fedâ’il-ü Ashâbi’n-Nebî” 24 (No. 3756); “İ‘tisâm bi’l-Kitâb ve’sSünne” 96 (No. 7270). Bk. Muhammed Ali Tehânevî, Mevsû‘at-ü keşşâfi ıstılâhâti’l-fünûn ve’l-‘ulûm, thk. Ali Dahrûc (Beyrut: Mektebetü Lübnan Nâşirûn, 1996), 2/1282. Bu anlamda fıkhı, kişinin eşyanın ruhunu okumayı bilmesi ve kuvvetli bir kavrayış geliştirmesi olarak değerlendirmek gerekir. Başka bir ifadeyle bunu, dünya görüşü olarak da