Türkcə Mətn
olup tam adı kaynaklarda; Beyanu i‘tikâdi ehli’s-sünne ve’l-cemâ’a alâ mezhebi’l-fukahâi’l-mille Ebi Hanîfe ve Ebî Yûsuf el-Ensârî ve Muhammed bin Hasan olarak da geçmektedir.24 Tahâvî, el-Akîdetü’t-Tahâviyye olarak bilinen akaide dair bu meşhûr eserinde Ebû Hanîfe (ö. 150/767), Ebû Yûsuf (ö. 182/798) ve Muhammed b. Hasan eş-Şeybânî’nin (ö. 189/805) görüşlerini beyan ettiğini ifade etmektedir.25 Bu yönüyle bu eser Mâtürîdîlik ile sentezlenmeden önceki Hanefî kelâm geleneği içerisinde ehemmiyeti hâiz bir konumda yer almaktadır. Tahâvî’nin eserine bakıldığında itikadî görüşleri aklî temellendirmeler üzerinde sistemleştirmeye çalışmaktan ziyade genel olarak itikadî bir liste sunduğu görülmekted