Türkcə Mətn
zere Hanefî usul geleneğinde, Hanefilerin usulde Maturidîliklerine vurgu yapan çizgi İmam Maturidî’ye dayandırılan ve özellikle Alâeddin Semerkandî (ö. 539/1144) ve Lâmişî (ö. VI./XII. Yy.’ın ilk yarısı) ile devam eden çizgidir. Mamafih, kanaatimizce gerek Pezdevî mukaddimesinde gerekse izleyen tipik Hanefi usul eserlerinin pek çok konusu bağlamında da açıkça görüleceği üzere, aslında sözü edilen çizginin (Maturidî-Semerkandî-Lâmişî) dışında kalan Hanefilerin ana gövdesinde de, metinde de ifade edilen sağduyu-vahiy dengesi kaygısını sürekli dikkate alan bir yaklaşımın varlığı açıktır. Bk. Ebü’l-Usr Pezdevî, Usûl-i Pezdevî (Keşfü’l-esrâr içinde), (İstanbul: Şirket-i Sahâfiyye-i Osmaniyye, 130