Türkcə Mətn
rviyyetun ‘ani’l-İmam Ebû Hanîfe şeklinde isimlendirmiş ve eserin başında ‘ashâbımızdan imamların Usuli’d-Din’de Sünnet ve Cemaat’ı açıklamalarıdır’ deyip Ebû Hanîfe’den gelen rivayetleri Ehl-i Sünnet itikadı olarak vermiştir.28 Hanefî kelâmcı Ebû Şekûr es-Sâlimî (ö. 460/1068), Sevâdü’l-Aʿẓam ismiyle andığı Sünnî topluluk ulemâsı listesinde onu öğrencileriyle zikretmiştir.29 Mâtürîdîliği sistematik kelâma kavuşturan Nesefî (ö. 508/1115), kelâmî mezhep imamlarının Ebû Hanîfe olduğunu defalarca dile getirmiştir.30 Alâüddîn Muhammed b. Abdilhamîd b. Hüseyn el-Üsmendî esSemerkandî (ö. 552/1157 [?]), Süfyân es-Sevrî (ö. 161/778), el-Evzâî (ö. 157/774), İbn Ebî Leylâ (ö. 83/702) ve Şâfiî’den (ö. 2