Türkcə Mətn
tartışmalarında onun mantıklı açıklamalarıyla kesin tavrını ortaya koyduğu görülecektir.11 Buradan hareketle söz konusu münakaşaların Ebû Hanîfe’nin döneminde yani hicri ikinci asırda başladığını söylemek mümkündür. Sonraki dönemlerde de kelâm tarihinde Allah’a yer izafe etme tartışmaları bir gelenek haline gelip hemen hemen her mütekellim bu konuyu incelemeye çalışmış ve nasslar çerçevesinde kalmak suretiyle tevhid ilkesini zedelemeden İslâm’ın ruhuna uygun bir şekilde, problem olarak telakki edilen bu meseleye çözüm getirme çabası içerisinde bulunmuştur. Manası müphem olan ifadelerle ilgili tevil yapılmaması gerektiği düşüncesine sahip bazı Ehl-i Hadis bilginleri de kelâmcıları eleştirmek