Türkcə Mətn
nde Allah’ı kastetmek için vacib ve kadîm terimleri kullanılmaktadır.3 Makdisî, bütün insan topluluklarında kendilerine ait dillerinde Allah’a mahsus isimlerin bulunduğunu çeşitli örneklerle anlatmaktadır.4 Akif insan hürriyyeti bağlamında kader ve tevekkül üzerinden Allah’ın varlığı minvalinde kulun sınırlarından bahsetmektedir. Bu temel konuyu Kelâm ilmi “insan fiilleri” ve Özler, “İlahi İsim ve Sıfatlar”, 231; Recep Ardoğan, Delillerden Temellere, (İstanbul: Yeni Asya Neşriyat, 2014), 58; Ersoy, Safahat, 143, 175, 187, 188. 2 Beyazîzâde Ahmet Efendi, el-Usûlü’l-Münîfe li’l-İmâm Ebî Hanîfe, nşr. İlyas Çelebi, (İstanbul: MÜİFY, 2000), 43-44; Ahmet Saim Kılavuz, Ana Hatlarıyla İslâm Akâidi v