Türkcə Mətn
üstü kapalı bir şekilde Ebû Hanîfe’nin eleştirildiği7 Ṣaḥîḥ-i Buḫârî’yi şerh etmek suretiyle, konjöktüre uygun olarak Ehl-i sünnet içinde telifçi ve uzlaştırıcı bir tavır içine girmiş olmasıdır. Bu münasebetle diğer eserlerine de müracaat etmekle birlikte genellikle ʿUmdetü’l-ḳārî adlı eseri temel alınarak Aynî’nin itikadî görüşleri izah edilmeye çalışılacaktır. 1. Ulûhiyyet Kelâm ilminde ulûhiyyet bahsi Allah’ın varlığı ve birliği çerçevesinde incelen bir konudur. Aynî’nin kaydettiğine göre bir kişinin yerine getirmesi gereken ilk vâcibin Allah’ı bilmek ve bu hususta nazar etmek olduğu hususunda âlimlerin icmâsı oluşmuştur.8 O, eserlerinde Allah’ın varlığı hususunda kelâmcıların sıklıkla ku