Türkcə Mətn
’un Tenķîhu’l-usûl’üne kendisinin yazdığı Tavzîhu’t-Tenkîh adlı şerh, hüsün ve kubuh konusundaki en tanınmış eser olup çeşitli hâşiyeleri yapılmış, özellikle hüsün ve kubuhla ilgili bölümü için Hâşiye ‘alâ mebâhisi’l-hüsn ve’l-ķubh fi’t-Tavzîh adıyla pek çok âlim tarafından risâleler kaleme alınmıştır. Bu konuda yapılan ilmi tartışmalar neticesinde gelenek içinde bir hayli literatür oluşmuştur. Hatibzâde’nin, hüsün ve kubhun aklî olduğunu savunan Hocazâde’yi eleştirmek için yazmış olduğu Hâşiye ‘alâ mağlatati’l-cezri’l-esam adlı risâlesi bunlara örnek verilebilir.23 III. Fıkıh Usûlü Açısından Hüsün-Kubuh ve Fürûa Etkisi Fıkhın kaynaklarını ve bunlardan hüküm çıkarma yöntemlerini inceleyen bi